Tag: pola dialogu

W Sanktuarium św. Józefa w Krakowie odbyła się comiesięczna msza święta w intencji prześladowanych chrześcijan, zorganizowana przez krakowskie biuro Pomoc Kościołowi w Potrzebie. Tym razem wierni w sposób szczególny modlili się za wspólnotę chrześcijańską z Taybeh w Palestynie. Eucharystii przewodniczył i homilię wygłosił ks. prof. Piotr Roszak.

W kazaniu duchowny nawiązał do postawy pierwszych chrześcijan, którzy mimo prześladowań pozostawali wierni swojej misji. „Nie ulękli się, nie zrezygnowali. Trudno, moi drodzy, nie odczytać tych słów w dniu, kiedy modlimy się za prześladowanych chrześcijan” – mówił, wskazując na aktualność ewangelicznego świadectwa.

Kaznodzieja podkreślił, że doświadczenie „więzienia” nie zawsze ma wymiar fizyczny. „Bo więzienia są różne. Są takie materialne (…), ale są też takie duchowe więzienia” –  zaznaczył, odnosząc te słowa zarówno do sytuacji chrześcijan na Bliskim Wschodzie, jak i do codziennych ograniczeń, z jakimi mierzą się wierni na całym świecie.

Szczególne miejsce w homilii zajęła refleksja nad losem mieszkańców Taybeh. Jak zauważył ks. prof. Roszak, choć żyją oni na swojej ziemi od pokoleń, „są ograniczani w swoich prawach za pomocą różnych decyzji administracyjnych”, co sprawia, że ich wolność bywa stopniowo zawężana.

Centralnym przesłaniem kazania była jednak chrześcijańska nadzieja i wolność płynąca ze Zmartwychwstania. „Zbawić to znaczy mieć wolność. Najpierw tę wolność wewnętrzną (…), ale potem wolność, która jest uzdolnieniem do czynienia dobra” – podkreślił kapłan, zachęcając wiernych do refleksji nad własnym życiem i odwagą w wyznawaniu wiary.

Na zakończenie homilii wezwał do modlitwy zarówno za prześladowanych, jak i za samych siebie: „Prośmy dla prześladowanych chrześcijan, aby byli wolni duchem. Aby nie zniechęcali się w czynieniu dobra”, przypominając, że prawdziwa wolność rodzi się z wiary i prowadzi do świadectwa.

Comiesięczne msze organizowane w Sanktuarium św. Józefa stanowią ważną inicjatywę duchowego wsparcia dla chrześcijan żyjących w trudnych warunkach i przypominają o globalnym wymiarze solidarności Kościoła.

W krakowskim biurze PKWP odbyło się spotkanie z ks. prof. Robert Skrzypczakiem, który podjął się refleksji nad rozumieniem Mesjasza oraz wyzwaniami, jakie stoją dziś przed wierzącymi. Wydarzenie w czwartkowy wieczór wypełniło po brzegi kawiarnię „Pola Dialogu” pod Wawelem.

Kapłan na początku zwrócił uwagę na historyczne odniesienie do kwestii Mesjasza w dziejach Izraela i w czasach Chrystusa:

„Kiedy Chrystus się pojawił ten tytuł (red. „Mesjasz”) obrósł wieloma oczekiwaniami, nadziejami. Były środowiska, które oczekiwały, że Mesjasz pojawi się w postaci politycznego wybawcy Izraela, bo izraelici znajdują się wtedy pod okupacją Rzymian (…) Jezus chętniej używał do siebie tytuł Syn Człowieczy, albo czasami Syn Boga”.

Dalej kontynuował:

– „Dlatego też całe dzieje chrześcijaństwa, to są z jednej strony ci, którzy rozpoznają w Jezusie prawdziwego Mesjasza i przy okazji także Zbawiciela i Boga i powierzają Mu życie, i doświadczają mocy Mesjasza. Dlatego też Kościół jest wspólnotą ludzi żywych, którzy otaczają się jak powój wokół Mesjasza, prawdziwego Zbawiciela, czerpiąc z niego siły, dlatego Kościół jest nazywany ludem mesjanicznym”.

Następnie ks. Skrzypczak zauważył, że są również tacy, którzy nie przyjęli Jezusa jako Mesjasza i trwa to do dzisiaj:

– „Wiemy, że to się skoncentrowało nie tylko na krzyżu, kiedy wielu odrzucało Chrystusa, gardziło Nim, mówili, jeśli jesteś prawdziwym Synem Boga, zstąp z krzyża, to uwierzymy w Ciebie. Albo po Zmartwychwstaniu; dowiadujemy się, że z jednej strony Jezus posyła świadków swojego zmartwychwstania, a z drugiej strony ogromna ilość pieniędzy jak powiada Ewangelia Mateusza idzie na rozpropagowanie pogłoski o tym, że ciało Jezusa zostało wykradzione i że to jest kłamstwo, wielkie oszustwo. I, jak Ewangelia powiada, do dzisiaj ta pogłoska się rozchodzi i jesteśmy tego świadkami”.

Prelegent przypomniał deklarację „Dominus Iesus” przygotowaną przez Kongregację Nauki Wiary na początku XXI w.:

– „Tam (red. W Deklaracji”) właśnie padło stwierdzenie, że Jezus jest jedynym i powszechnym Zbawicielem świata, że Kościół dysponuje pełnią środków zbawienia do tego, żeby dzieło Jezusa Chrystusa tzn. theosis, czyli przebóstwienie człowieka mogło dokonać się mocą Paschy: Męski, Śmierci i Zmartwychwstania Jezusa Chrystusa, że to dokonuje się w oparciu o wiarę i w łonie Kościoła”.

„Byłoby radykalnym brakiem miłości – jeśli traktujemy miłość jako szukanie największego dobra dla drugiego człowieka – pomijanie kogokolwiek, a zwłaszcza narodu, który wydał Najświętszą Maryję Pannę, Apostołów i samego Pana, żeby im jako pierwszym nie głosić zbawienia – to jest nasza chrześcijańska perspektywa”.

Ksiądz Robert Skrzypczak na koniec poruszył kwestię znajomości religii, dbania o swoją wiarę, żeby móc bliżej być Boga i lepiej rozumieć świat:

– „Znajomość religii jest bardzo ważna do znajomości świata, bo element religijny jest bardzo  istotnym elementem zrozumienia tego świata, zrozumienia człowieka. Element religijny naszej rzeczywistości to jest miejsce działania Boga, czyli szansa na zbawienie człowieka, centralne miejsce Chrystusa, ale także obszar działania złego ducha, czyli próba zwiedzenia człowieka, żeby nigdy nie spotkał Chrystusa”.

Na koniec swoją wypowiedź zwieńczył ks. Robert odniesieniem do zbliżających się Świąt Wielkanocnych:

– „My jesteśmy uprzywilejowani, bo co roku kiedy przychodzi Wielkanoc – noc, podczas której dawniej żydzi celebrowali Paschę – a wtedy tej Nocy Chrystus umierając jako Baranek Paschalny dokonał zniszczenia w sobie śmierci i otworzył dostęp do życia wiecznego(…) Kto wierzy w Chrystusa może już dzisiaj może doświadczać w sobie Wielkanocy, Zmartwychwstania Chrystusa. Co roku wracamy do tego punktu, jak do studni, jak do źródła, żeby czerpać, żeby nasycić się jak najbardziej życiem wiecznym wiedząc, że to jest życie prawdziwego Mesjasza, życie Chrystusa”.

Opracowanie i zdjęcia: Konrad Ciempka, dyrektor biur regionalnych PKWP

W Uroczystość Zwiastowania Pańskiego, 25 marca, wierni zgromadzili się w Sanktuarium św. Józefa przy ul. Poselskiej 21 w Krakowie na Mszy świętej w intencji prześladowanych chrześcijan na świecie. W tym miesiącu szczególną modlitwą objęto wspólnoty w Libanie, zmagające się z trudną sytuacją w regionie.

W Dniu Świętości Życia o. Piotr Loose (kapłan Towarzystwa Ducha Świętego) zwrócił uwagę na historię Maryi i Józefa: „W Chrystusie jestem córką, synem chcianym i kochanym na tym świecie. Maryja mając kilkanaście lat: może czternaście, piętnaście czuje się niegotowa na przyjęcie, czuje się przestraszona i zaskoczona tym co się wydarza. My wszyscy jak tu siedzimy mamy swoje marzenia, swoje wyobrażenia, próbujemy się urządzić na tym świecie. Dla Maryi i Józefa, którzy przyjęli uczestnictwo w Bożym planie zbawienia, który tak po ludzku pokrzyżował im ich plany na życie”.

„Życie każdego z nas ma być na wzór Chrystusa, ma rodzić Chrystusa w tym świecie, w życiu innych ludzi. Wtedy będziemy podniesieni do tej godności i będziemy szanować każdego człowieka, cenić życie każdego człowieka. Stajemy przed tym czym jest życie, jak wielkim jest darem. Czy mamy dzisiaj, w tym momencie mojego życia zgodę w sobie na to, żeby Chrystus wszedł w mój świat i mojego otoczenia i żeby przeze mnie się narodził?”

W homilii o. Piotr zwrócił uwagę, by nie zapominać o prześladowanych chrześcijanach:

„Będąc w temacie wartości ludzkiego życia Sekcja Polska Pomoc Kościołowi w Potrzebie od wielu lat zajmuje się ochroną ludzkiego życia. Nie tylko w tym wymiarze nakarmienia, zapewnienia najpotrzebniejszych środków, ale także by podtrzymywać nadzieję chrześcijan, żeby nie zostali zapomnieni. Dziś szczególnie modlimy się za nasze siostry i braci w Libanie. W ostatnich dniach doszła do nas wiadomość o śmierci o. Pierre’a al-Rahiego, który zginął 9 marca w wyniku izraelskiego ostrzału artyleryjskiego na dom w południowym Libanie kiedy udzielał pomocy rannemu człowiekowi”.

Warto podkreślić, że Uroczystość Zwiastowania Pańskiego jest w Kościele również obchodzona jako Dzień Świętości Życia. To szczególny moment, w którym wierni zwracają uwagę na fundamentalną wartość ludzkiego życia, od chwili poczęcia aż do naturalnej śmierci. Podczas liturgii wybrzmiało przypomnienie, że życie nie jest jedynie biologicznym faktem, ale darem powierzonym człowiekowi przez Boga. Dlatego domaga się ono szacunku, troski i ochrony na każdym etapie – zarówno wtedy, gdy jest kruche i bezbronne, jak i w chwilach choroby, cierpienia czy starości.

Dzień Świętości Życia był także okazją do modlitwy w intencji obrony życia oraz podejmowania konkretnych działań na rzecz jego ochrony. Wierni mieli również możliwość podjęcia tzw. duchowej adopcji dziecka poczętego. Jest to szczególna forma modlitwy, polegająca na zobowiązaniu się do codziennej modlitwy przez dziewięć miesięcy w intencji jednego, znanego tylko Bogu, nienarodzonego dziecka, którego życie jest zagrożone.

Następna msza św. w intencji prześladowanych chrześcijan organizowanych cyklicznie co miesiąc przez krakowskie Biuro „Pomoc Kościołowi w Potrzebie” odbędzie się w środę, 15. Kwietnia o godz. 18:30 w Sanktuarium św. Józefa przy ul. Poselskiej 21 w Krakowie.

Opracował: Konrad Ciempka, dyrektor biur regionalnych PKWP

Zdjęcia: Nikodem Bała, PKWP Kraków