Pomoc humanitarna w Debel i strefie przygranicznej

Debel to chrześcijańska miejscowość położona na południu Libanu, w pobliżu granicy z Izraelem. Znajduje się ona w obszarze szczególnie dotkniętym działaniami wojennymi i ograniczeniami związanymi z konfliktem w południowym Libanie. Mieszkańcy Debel należą głównie do wspólnot chrześcijańskich żyjących na tych terenach od pokoleń. Większość z nich utrzymuje się z pracy na roli.

W kwietniu br Debel stała się symbolem cierpienia chrześcijan żyjących w strefie przygranicznej. Światowe media obiegły zdjęcia przedstawiające zbezczeszczenie przydrożnego krzyża i figury Chrystusa znajdujących się na prywatnej posesji jednej z rodzin. Fotografie przedstawiające izraelskiego żołnierza niszczącego figurę Chrystusa wywołały międzynarodowe poruszenie i falę potępienia.

Miejscowy proboszcz, ojciec Fadi Felefli, podkreślał, że dla mieszkańców nie był to jedynie akt wandalizmu. Było to bolesne uderzenie w symbole ich wiary i chrześcijańskiej tożsamości.

W odpowiedzi na te wydarzenia włoski kontyngent sił pokojowych UNIFIL przekazał mieszkańcom nowy krzyż i figurę Chrystusa. Uroczystość przekazania oraz poświęcenia nowego krzyża odbyła się w obecności mieszkańców, duchowieństwa oraz Nuncjusza Apostolskiego abp. Paolo Borgia. Szczególnym symbolem stał się moment, gdy włoscy żołnierze nieśli nowy krucyfiks do miejscowego kościoła, gdzie został on pokazany wspólnocie, a następnie ustawiony w miejscu zniszczonego wcześniej krzyża. Wydarzenie to było odbierane przez mieszkańców jako znak solidarności, nadziei i pamięci o cierpiących chrześcijanach południowego Libanu.

Debel potrzebuje wsparcia

Pomimo tragicznej sytuacji część mieszkańców pozostała na południu Libanu. Są to głównie chrześcijanie, którzy nie zdecydowali się opuścić swoich domów i ziemi. Obecnie mierzą się oni z ogromnymi problemami logistycznymi i ekonomicznymi. Dostarczanie pomocy humanitarnej do miejscowości jest bardzo utrudnione. Konwoje organizowane m.in. przez nuncjaturę apostolską oraz organizacje pomocowe docierają tam sporadycznie, a kiedy już przyjeżdżają, obejmują przede wszystkim najbardziej podstawowe produkty.

Sytuacja wskazuje jednak na to, że kryzys może potrwać dłużej. Dlatego pomoc nie może ograniczać się wyłącznie do jednorazowego dostarczania żywności. Mieszkańcy potrzebują również podstawowych środków umożliwiających codzienne funkcjonowanie. Jednym z najważniejszych elementów kampanii PKWP jest zapewnienie rodzinom butli gazowych. Dzięki nim możliwe jest przygotowywanie posiłków i funkcjonowanie rodzin w codziennym życiu. Dzięki Państwa pomocy 80 rodzin otrzymało butle z gazem, na których mogą codziennie przygotować gorący posiłek.

Drugim filarem kampanii jest wsparcie duchowieństwa pozostającego na miejscu. Obecnie trzech księży nadal opiekuje się wspólnotą chrześcijańską w tej strefie. Pomoc realizowana jest m.in. poprzez przekazywanie intencji mszalnych. Dzięki nim kapłani mogą kontynuować posługę duszpasterską oraz wspierać mieszkańców pozostających w bardzo trudnej sytuacji materialnej.

Jak pomagamy mieszkańcom południowego Libanu

Podczas wizyty w Libanie pod koniec kwietnia dyrektor PKWP, ks. dr hab. Jan Witold Żelazny, przekazał na ręce o. Jeana Younesa – przełożonego wspólnoty maronickich misjonarzy – pierwszą część wsparcia finansowego przeznaczonego na pomoc chrześcijanom mieszkającym na południu Libanu. Misjonarze ci opiekują się parafiami znajdującymi się na terenach szczególnie dotkniętych skutkami konfliktu i od początku wojny angażują się w pomoc lokalnym rodzinom oraz uchodźcom.

Podobnych miejscowości w strefie przygranicznej jest kilka i planowane jest rozszerzenie działań również na kolejne chrześcijańskie wspólnoty znajdujące się za tzw. „żółtą linią”. Są to tereny o bardzo ograniczonym dostępie, gdzie poruszanie się wymaga specjalnych zezwoleń, a kontakt z mieszkańcami pozostaje utrudniony.

Pomoc kierowana do tych miejsc ma nie tylko wymiar humanitarny, ale również symboliczny. Jest świadectwem solidarności z chrześcijanami, którzy pomimo wojny i izolacji zdecydowali się pozostać na swojej ziemi i trwać przy swojej wierze.