Dołącz do nas
na facebooku

Odwiedź nasz profil

Dołącz do nas
na YouTube

Odwiedź nasz kanał

Śledź nas
na Twitterze

Welcome!

ASSIST News Service ujawnia serię wykroczeń przeciwko chrześcijanom w Pakistanie

Omawiane przypadki ukazują tragiczną sytuację pakistańskiej wspólnoty chrześcijańskiej.

Pracownicy cegielni wywodzący się z tej wspólnoty zostali schwytani w pułapkę zadłużenia, co z kolei doprowadziło do niekończącego się wykorzystywania ich przez wierzycieli, ponieważ są oni bardzo ubodzy i nie stać ich na spłatę zadłużenia. Brak zainteresowania się tą sprawą organów ścigania i miejscowych władz administracyjnych spowodowało, że życie tych ludzi jest bardzo ciężkie. Jedyną nadzieją dla biednych pracowników jest pilne podjęcie działania przez wymiar sprawiedliwości wyższego szczebla.

A oto dwie historie: bohaterem jednej z nich jest 39-letni Meherban Masih (znany jako Ladoo Masih), mieszkaniec wioski 287 JB Palasour, dystrykt Toba Tek Singh. Ożenił się on 9 sierpnia 1998 r. z 27-letnią Shamila Bibi. Meherban pracował w swojej wiosce w cegielni. Meherban, jego żona mają siedmioletnią córkę. Zarówno Meherban jak i jego żona są analfabetami. Meherban powiedział agencji ANS, że trzy lata temu, właściciel cegielni skontaktował się z nim i z jego starszym bratem, Nazar Masih, z ofertą pracy w fabryce. Powiedział im, że będą dostawali wypłatę zgodnie z prawem, a także, że zadba o ich rodziny. W końcu po licznych prośbach ze strony właściciela cegielni, Meherban i Nazar zgodzili się na podjęcie pracy. Zabrali swe rodziny do Qila Didar Singh, stan Gujranwala. Meherban powiedział, że na początku wszystko szło dobrze, ale po dwóch miesiącach, zostali poinformowani przez urzędnika fabryki, że są winni zakładowi pracy pieniądze i że muszą je zapłacić ze swej pensji.

"Mój brat Nazar i ja byliśmy zaskoczeni tym, ponieważ nie dostaliśmy dotychczas żadnych pieniędzy za naszą pracę, ani od urzędnika ani od właściciela cegielni", powiedział Meherban. "Kiedy zwróciłem na to uwagę urzędnikowi, ten pokazał mu rejestr podpisany odciskiem kciuka. Urzędnik stwierdził, że są to nasze odciski palców. Mój brat i ja zrozumieliśmy wtedy, że urzędnik i właściciel wykorzystali nas, ponieważ jesteśmy analfabetami. Na znak protestu zdecydowaliśmy się pójść do właściciela i kiedy powiedzieliśmy mu o tej niesprawiedliwości, wezwał on uzbrojonych mężczyzn i kazał im dać nam nauczkę. Mężczyźni ci torturowali mnie i mojego brata bijąc nas stalowymi prętami i trzymając w zamknięciu przez dwa tygodnie. Żona mojego brata i moja żona poszły do urzędnika i właściciela, aby dowiedzieć się, co stało się z nami, a oni wtedy zastraszyli nasze rodziny mówiąc, że je zabiją, jeśli powiedzą o tym komukolwiek". Nazar Masih, starszy brat, powiedział agencji ANS, że błagali właściciela, aby ich uwolnił, ponieważ ich dzieci i żony pozostały bez jedzenia i szukają ich. Właściciel zmusił nas do zapłaty 250.000 rupii (2.976 dolarów amerykańskich) i nasze rodziny nie będą mogły rozmawiać o tym z nikim bez jego zgody.

Powiedział też, że „żaden z naszych członków rodziny nie będzie mógł wyjeżdżać, aby zobaczyć się z krewnymi na Boże Narodzenie, czy też na wesela lub pogrzeby". Bilqees Bibi, żona Nazar Masih powiedziała właścicielowi, że on nigdy nie wypłacił pełnej pensji za ich pracę. Twierdzi również, że widziała jak właściciel i ten urzędnik wykorzystali seksualnie Shamila (żonę Meherbana) i grozili jej pistoletem. Powiedziała, że gwałcili kobietę dwa lub trzy razy w tygodniu. "Gdy stawiała opór, grozili jej, że cała nasza rodzina zostanie zabita", powiedziała Bilqees i dodała, „że pewnego dnia, kiedy jej bratowa została ponownie zgwałcona przez właściciela, to wówczas nie wytrzymałam i powiedziałam mu żeby tego nie robił. Wówczas zagroził mi, że jeśli powiem o tym komukolwiek, to on również zgwałci trzy moje córki. Nie mogłem spać całą noc, martwiąc się o los moich córek. Postanowiłem nie mówić o tym nikomu, co właściciel fabryki robi Shamila, ale zaczęłam nalegać na Meherbana i mojego męża, że musimy uciekać, ponieważ nasze córki nie są tutaj bezpieczne. Zdecydowaliśmy wspólnie, że gdy tylko nadarzy się taka okazja, to natychmiast uciekniemy z tej niewoli. Czas mijał i pewnego dnia rozłoszczony właściciel fabryki przyszedł do naszego domu i zażądał zwrotu pieniędzy. Powiedzieliśmy mu, że próbowaliśmy zdobyć pieniądze na zapłatę, ale się to nie udało i gdy to usłyszał, wpadł we wściekłość i zażądał natychmiastowego zwrotu pieniędzy. Powiedzieliśmy mu o naszej kondycji finansowej, i że wszytko, co zarobimy on potrąca z naszych pensji. Wówczas właściciel powiedział, że ma proste rozwiązanie, które polega na tym, że może ona sprzedać jedną ze swych nerek, a uzyskane za nią pieniądze odda jemu. Od razu odmówiłam, bo nie czułam się dobrze i mam sześcioro dzieci, którymi muszę się opiekować. Ale właściciel nie słuchał mnie i kazał towarzyszącym mu uzbrojonym ludziom związać mnie i zabrać do samochodu. Zawiązano mi oczy i zabrano mnie do szpitala. Byłam nieprzytomna przez kilka godzin. Kiedy się obudziłem, zobaczyłem szwy po mojej prawej stronie a moje ubranie było całe zakrwawione. Uświadomiłam sobie, że usunięto mi prawą nerkę, którą właściciel cegielni sprzedał. Kiedy dowiedziałam się o tym zaczęłam płakać a wówczas do sali weszli uzbrojeni mężczyźni i kazali mi przestać płakać, twierdząc, że mnie zabiją. Po jakimś czasie zostałam odwieziona do domu i powiedziano mojej rodzinie, że nerka została sprzedana za 250.000 rupii. Ponownie przypomniano nam, żebyśmy nikomu o tym nie mówili, bo w przeciwnym razie poniesiemy poważne konsekwencje".

Z kolei Meherban powiedział agencji ANS, "Dwa miesiące temu, naszym rodzinom udało się uciec z tej niewoli i powrócić do naszej rodzinnej miejscowości Palasour w Toba Tek Singh. Obecnie jesteśmy szczęśliwi i pracujemy w innej cegielni w Toba Tek Singh. Kilka tygodni temu, moja żona i córka pojechały do pobliskiej wioski, do mojego brata Falkshera, aby pomóc jego żonie, która wkrótce spodziewa się dziecka. Wtedy to właściciel cegielni, który był przyczyną tak wielu naszych problemów porwał moją żonę Shamilę i moją córkę Nyla. Stało się to w momencie, gdy obie czekały na autobus, którym miały wrócić do Palasour. Od momentu uprowadzenia, urzędnik stale dzwonił do mnie ze swej komórki, że moja żona i córka są pod ich opieką i jeśli chcę, aby zostały zwolnione to muszę zapłacić 250.000 rupii. Jeśli tego nie zrobię, to wówczas moja żona i córka zostaną sprzedane. Jednocześnie zagroził, że jeśli o tej sprawie powiadomię organa ścigania, to zostaną one obie zabite. Nie mogę zwrócić się o pomoc do policji, ponieważ ona również żąda pieniędzy. Mam tylko nadzieję, że Prezes Sądu Najwyższego Pakistanu będzie interweniował i sprawiedliwość zwycięży. Wysłałem do niego pismo, aby doprowadził do uwolnienia mojej żony i córki z rąk właściciela fabryki, a także by podjął kroki prawne przeciw porywaczom".

Tariq Mehmood, sekretarz generalny Partii Pracy TTS i Prowincjonalny Koordynator Komisji Praw Człowieka Pakistanu pomaga rodzinom ofiar. Wysłał on pismo do prezesa sądu i dwudziestu innych organów rządowych i organizacji społecznych, aby zwrócić im uwagę na tę sytuację. Tariq Mehood broni praw biednych pracowników cegielni i z tego powodu często otrzymuje pogróżki od właścicieli tych zakładów.

Przedstawiciel ANS rozmawiał również z chrześcijańskim działaczem Johnsonem Gill, na temat złego traktowania i nieprzestrzegania praw pracowniczych, który stwierdził, że wini za tę sytuację są przede wszystkim właściciele zakładów, administracja lokalna i urząd pracy, którzy nie reagują, gdy łamane są prawa człowieka. Rasheed Jalal, powiatowy przewodniczący Pakistańskiej Ligii Muzułmańskiej (Nawaz) wyraził poważne obawy, w kwestii dalszego losu porwanych, Shamila i jej córki, mówiąc, że mogą zostać zmuszone do przejścia na islam. Z kolei Rafia Salomi, działaczka na rzecz praw kobiet i zastępca dyrektora Towarzystwa na Rzecz Rozwoju, zaapelowała do międzynarodowych organizacji praw człowieka o występowanie w sprawie trudnego losu kobiet i dzieci w Pakistanie.

Atif Jameel Pagaan, dyrektor Harmony Foundation powiedział: "To jest tyrania. Prezes Sądu Najwyższego Pakistanu musi natychmiast podjąć działania, aby uwolnić żonę i córkę Meherbana, a także zająć się sprawą pozbawienia kobiety jednej nerki i żądania pieniędzy od jej rodziny. W związku z porwaniem kobiety i pozbawieniem jej nerki powinno być natychmiast skierowane oskarżenie przeciwko właścicielowi fabryki i jego wspólnikom. Wobec Meherbana i jego rodziny dopuszczono się przestępstwa, ponieważ są oni biedni i do tego jeszcze są chrześcijanami".

Bohaterem drugiej historii jest Inayat Masih, który pochodzi z dystryktu Kasur i jest członkiem 25-osobowej rodziny, która pracuje jak niewolnicy w lokalnej cegielni w dystrykcie Sahiwal. Właściciel zdobył fałszywe dokumenty przeciwko panu Masih, że musi mu zapłacić pieniądze i zmusił dwóch synów Inayat Masiha do sprzedaży swych nerek. Chłopcy odmówili i zostali porwani, a ich nerki zostały sprzedane po 800.000 rupii (9.523 dolarów amerykańskich). Właściciel nadal jednak żąda jeszcze większych pieniędzy, a ponieważ chrześcijan odmówił zapłaty, członkowie rodziny zostali poddani torturom. W ich trakcie synowa Inayata, która była w ciąży, została ranna i poroniła.

Są to tylko dwa przykłady sytuacji, jaka ma miejsce w Pakistanie. Wzywamy więc władze do podjęcia działań, w celu zatrzymania i aresztowania sprawców tych przestępstw.

(ASSIST News Service/PKWP/tłum. Wiesław Knapik)

Zostałeś zapisany pomyślnie do naszego newslettera
Uzupełnij puste pole!
Podany adres email jest już na liście.
  • Parlamentarny zespół ochrony chrześcijan w świecie

    Zespół tworzą posłowie i senatorowie Rzeczypospolitej Polskiej, stanowią niepolityczną grupę, zainteresowaną problematyką prześladowań chrześcijan na świecie. Celem powołania Zespołu jest bieżące monitorowanie sytuacji prześladowanych chrześcijan na świecie oraz - w miarę możliwości - przeciwdziałanie temu zjawisku.

    Kid

Dane kontaktowe

Pomoc Kościołowi w Potrzebie - Sekcja Polska
ul. Wiertnicza 142, 02-952 Warszawa
tel./fax.: +48 22 845 17 09
email: info@pkwp.org
godziny otwarcia: 8.00 - 16.00 od pn. do pt.

Biuro Regionalne w Krakowie
ul. Stradomska 6, 31-058 Kraków
tel.: +48 512 194 534
email: biuro.krakow@pkwp.org
godziny otwarcia:
9.00 - 17.00 od pn. do pt.

Biuro Regionalne w Poznaniu
ul. Szewska 18, 61-760 Poznań
tel.: +48 61 881 88 19
email: biuro.poznan@pkwp.org
godziny otwarcia: 9.00 - 17.00 od pn. do pt.

Konta złotówkowe:
ING Bank Śląski o/ Warszawa
31 1050 1025 1000 0022 8674 7759

PKO BP o/ Warszawa
87 1020 1068 0000 1402 0096 8990

Konta walutowe:
Euro EUR
PL 47 1050 1025 1000 0023 4085 9988
SWIFT: INGBPLPW

Dolary USD
PL 25 1050 1025 1000 0090 7713 6449
SWIFT: INGBPLPW

Nr konta dla zamówień:
ING Bank Śląski o/Warszawa
81 1050 1025 1000 0090 6233 6830

Pomoc Kościołowi w Potrzebie

Partnerzy:

Code & Design: REBORN

Twój
koszyk

BRAK PRODUKTÓW