Życie w Aleppo wraca do normalności, lecz trauma i strach pozostają

Pomoc Kościołowi w Potrzebie (ACN) angażuje się w odbudowę domów i życia chrześcijańskiej wspólnoty w Syrii.

Przemoc w Aleppo, drugim najważniejszym mieście Syrii, osłabła po wycofaniu się sił kurdyjskiej koalicji, które okupowały dwie dzielnice wbrew wojskom rządowym. Choć żadna ze stron konfliktu nie była bezpośrednio wrogo nastawiona wobec społeczności chrześcijańskiej, wielu chrześcijan straciło swoje domy i dobytek w wyniku walk – poinformowała Marielle Boutros, dyrektor biura Pomocy Kościołowi w Potrzebie w Bejrucie, odpowiedzialnego również za Syrię.

„Wiele chrześcijańskich domów zostało spalonych lub w inny sposób uszkodzonych. Nadal pracujemy nad dokładnymi danymi, ale już teraz mogę powiedzieć, że około 25 domów zostało całkowicie zniszczonych, a około 350 doznało mniejszych, średnich lub poważnych uszkodzeń. Kościół obecnie ocenia skalę zniszczeń, aby ustalić, w jaki sposób pomóc chrześcijanom wrócić do swoich domów i je odbudować” – wyjaśnia Boutros.

PKWP zobowiązała się do pomocy chrześcijańskiej społeczności w powrocie do domów. Już realizuje kilka projektów naprawy szkód i odbudowy zniszczonych budynków we współpracy z lokalnymi instytucjami kościelnymi.

Niestety, walki pociągnęły za sobą również ofiary śmiertelne i rannych, którzy znaleźli się na linii ognia.

Choć życie w Aleppo w dużej mierze wróciło do normalności, znacznie trudniej jest odbudować ludzką psychikę – podkreśla Boutros. „Obecnie sytuacja jest bardzo spokojna, wszystko wraca do normy, ale najbardziej dotknięta została psychika ludzi: strach i trauma po tej małej wojnie, która rozegrała się w Aleppo. Przywołała ona wspomnienia wojny domowej, traumy, które przez długi czas były ukryte. Widzimy więc, że ludzie funkcjonują normalnie – sklepy są otwarte, zajęcia szkolne się rozpoczęły – ale stan emocjonalny mieszkańców wciąż daleki jest od normalności.”

Jest to tym bardziej tragiczne, że podczas swojej ostatniej wizyty w Syrii, w grudniu, kiedy uczestniczyła w konferencji chrześcijańskich organizacji charytatywnych działających w kraju, dostrzegła rodzący się optymizm w lokalnej społeczności.

„Wyjechałam stamtąd z pozytywnymi odczuciami, głównie dzięki ludziom. Chrześcijanie zaczynają myśleć bardziej swobodnie, znów potrafią marzyć, są gotowi inwestować w siebie i ponownie kochać swój kraj, mimo że wciąż istnieją poważne problemy” – wyjaśnia.

Zastrzega jednak, że podobny optymizm niekoniecznie dotyczy innych mniejszości religijnych i etnicznych, takich jak druzowie czy alawici. W ciągu ostatniego roku doświadczyli oni znacznie cięższych prześladowań.

Powrót względnego spokoju do Aleppo nie oznacza jednak, że Syria zaznała pokoju. Kurdyjskie Syryjskie Siły Demokratyczne nadal kontrolują dużą część północno-wschodniej Syrii. W obliczu impasu negocjacyjnego z nowym rządem wojska z Damaszku posuwają się w kierunku dużych miast, takich jak Al-Hasaka i Kamiszli, zamieszkiwanych przez liczne wspólnoty chrześcijańskie.

„Skontaktowaliśmy się z lokalnymi biskupami. Są ostrożni i wzywają do modlitwy. Mam nadzieję, że zostanie podpisany rozejm i nie poleje się więcej krwi” – mówi Marielle Boutros, ostrzegając jednocześnie przed możliwością rozszerzenia się niestabilności na regiony Iraku po drugiej stronie granicy, gdzie również mieszkają chrześcijanie.

PKWP realizuje kilka projektów w północno-wschodniej Syrii. Obejmują one m.in. wsparcie dla letnich obozów dla dzieci, stypendia mszalne dla lokalnego duchowieństwa oraz pomoc finansową dla szkół chrześcijańskich. Organizacja pozostaje w stałym kontakcie z tamtejszymi wspólnotami chrześcijańskimi.

„Nadszedł czas, aby Syria zamknęła rozdział wieloletnich konfliktów. Syryjczycy po prostu chcą żyć w pokoju” — podsumowuje Marielle Boutros.

PKWP ponownie organizuje inicjatywę „24 godziny modlitwy o pokój w Mjanmie”

Pomoc Kościołowi w Potrzebie (ACN) po raz kolejny organizuje inicjatywę 24 godzin modlitwy o pokój w Mjanmie, która odbędzie się 1 lutego. Data ta przypada w piątą rocznicę wybuchu coraz bardziej brutalnego konfliktu w tym kraju. PKWP zaprasza ludzi na całym świecie do wspólnej modlitwy. Ma ona być znakiem solidarności z lokalnym Kościołem oraz ze wszystkimi, którzy od lat doświadczają cierpienia.

„Po raz kolejny pragniemy zjednoczyć się w modlitwie, prosząc o pokój i pojednanie w Mjanmie” – mówi Regina Lynch, prezes wykonawcza ACN International. „Głęboko porusza nas ból i cierpienie naszych braci i sióstr, trwające już od pięciu lat. Ten dzień modlitwy jest dla nas wszystkich okazją do wspólnego wołania o zakończenie przemocy oraz o uzdrowienie zranionych serc”.

Po tak długim okresie konfliktu istnieje ryzyko, że sytuacja w Mjanmie zniknie z uwagi społeczności międzynarodowej.

„Najważniejsze – podkreśla Lynch – jest to, aby nasza uwaga i współczucie nie osłabły. Ludzie tam potrzebują tych, którzy chcą przy nich trwać i stać po ich stronie. To właśnie możemy uczynić, a nasza modlitwa jest najcenniejszą pomocą, jaką możemy im ofiarować”.

Podczas dnia modlitwy PKWP w sposób szczególny będzie pamiętać o ofiarach konfliktu oraz o wszystkich, którzy stracili życie. Modlitwą zostaną również objęte osoby dotknięte niszczycielskim trzęsieniem ziemi z 28 marca 2025 roku, które jeszcze bardziej pogłębiło cierpienie ludności.

„Pomimo tych trudności lokalny Kościół wyraża głęboką wdzięczność za duchową bliskość i okazywaną solidarność” – zauważa Lynch. „Czują się z nami zjednoczeni. Jak wielkie znaczenie ma dla nich świadomość, że po raz kolejny tysiące ludzi na całym świecie modli się w ich intencji”.

Jednocześnie PKWP otrzymuje informacje wskazujące na narastające wyczerpanie i wewnętrzne cierpienie wśród mieszkańców, zwłaszcza ludzi młodych. „W całym kraju rośnie obawa, że długotrwały lęk, niepewność i trudne warunki życia coraz bardziej obciążają serca wielu osób. W tym kontekście modlitwa i wiara pozostają niezbędnym źródłem nadziei i siły” – przypomina prezes organizacji.

Kościół w Mjanmie trwa dzięki wierze i nadziei

Biskupi, kapłani, siostry zakonne oraz świeccy wierni nadal z niezwykłym oddaniem pełnią posługę duszpasterską i służą ludziom. Czynią to często mimo własnych ran i osobistego cierpienia. Liczne świadectwa mówią także o drobnych, codziennych znakach nadziei. Są to chwile ochrony, wytrwałości i łaski, które podtrzymują wiarę nawet w najtrudniejszych okolicznościach.

Jak podkreślają wierni, wspólna modlitwa i sprawowanie Eucharystii przynoszą im pociechę i umocnienie. Kościoły pozostają pełne, ponieważ w cierpieniu ludzie szukają schronienia w Bogu.

„Przez 24 godziny chcemy w sposób szczególny zjednoczyć się z nimi w modlitwie podczas Mszy Świętej, modlitwy różańcowej lub w jakiejkolwiek formie, w jakiej każdy może wziąć udział” – wyjaśnia Lynch.

PKWP zaprasza darczyńców, przyjaciół i partnerów projektowych z całego świata do udziału w tej inicjatywie. Zachęca również do przekazywania tego wezwania do modlitwy za pośrednictwem mediów społecznościowych oraz wspólnot lokalnych, aby przesłanie pokoju i solidarności dotarło jeszcze dalej.

20 lat PKWP. Msze Wdzięczności za polskich Darczyńców

Rok 2026 to dla Sekcji Polskiej Pomocy Kościołowi w Potrzebie (ACN) czas szczególny – jubileusz 20 lat nieprzerwanej służby Kościołowi potrzebującemu. To moment podsumowań, wdzięczności i spojrzenia wstecz na tysiące historii ludzi, którym dzięki wsparciu Darczyńców udało się przetrwać najtrudniejsze chwile.

Z tej właśnie okazji powstała wyjątkowa inicjatywa duchowa, która ma głęboko symboliczny charakter. Tym razem bowiem to Kościół w krajach objętych pomocą PKWP dziękuje polskim Darczyńcom.

Modlitwa wdzięczności z całego świata

31 stycznia o godz. 17:00 w 20 krajach, w których przez ostatnie dwie dekady realizowane były projekty PKWP, zostaną odprawione Msze Święte w intencji polskich Darczyńców. W ten sposób wspólnoty, które przez lata otrzymywały wsparcie, odpowiedzą modlitwą na okazaną im solidarność.

Co więcej, będą to miejsca szczególne – często naznaczone wojną, prześladowaniami, skrajnym ubóstwem lub brakiem podstawowych warunków do życia. Dlatego właśnie ta modlitwa ma tak poruszający wymiar: płynie z miejsc, gdzie wiara była podtrzymywana dzięki pomocy płynącej z Polski.

20 lat PKWP

Głos wdzięczności Kościoła w potrzebie

Aż 15 z 20 Mszy Świętych odprawią polscy misjonarze, którzy na co dzień posługują w krajach objętych pomocą PKWP. Są to kapłani, których działalność duszpasterską polscy Darczyńcy mogą wspierać bezpośrednio – m.in. poprzez indywidualne i regularne wsparcie ich posługi misyjnej.

W Libanie, Syrii, Nigerii, Iraku i Indiach Eucharystie odprawią zaprzyjaźnieni kapłani, związani z lokalnymi wspólnotami, które od lat korzystają z pomocy PKWP. W ten sposób każda z tych Mszy Św. stanie się prawdziwym znakiem wdzięczności, wypowiedzianym w imieniu tysięcy wiernych.

Msze Święte wdzięczności zostaną odprawione w następujących miejscach:

  1. Boliwia
  2. Chile
  3. Chiny
  4. Czad
  5. Egipt
  6. Indie
  7. Irak
  8. Kazachstan
  9. Kamerun
  10. Liban
  11. Madagaskar
  12. Nigeria
  13. Papua-Nowa Gwinea
  14. Republika Południowej Afryki
  15. Rosja
  16. Sudan
  17. Syria
  18. Ukraina
  19. Zambia
  20. Ziemia Święta – Betlejem

Są to kraje z różnych kontynentów i odmiennych realiów, które łączy jedno: wszystkie doświadczyły realnej pomocy płynącej z Polski.

Jubileusz wdzięczności

Przez 20 lat działalności polskiego biura PKWP możliwe było wsparcie setek projektów, odpowiadających na realne potrzeby wspólnot lokalnych – takich jak budowa i odbudowa kościołów, pomoc uchodźcom, formacja kapłanów i sióstr zakonnych, zakup Biblii oraz pomoc ofiarom wojen i prześladowań.

Dziś owoce tej pomocy wracają w postaci modlitwy. Nie w formie statystyk czy liczb, ale w najbardziej osobisty i duchowy sposób poprzez Eucharystię sprawowaną w intencji tych, którzy nie pozostali obojętni na biedę i prześladowania chrześcijan.

Dlatego 31 stycznia o godz. 17:00 cały świat połączy się w jednej intencji:
„Dziękujemy drogim Darczyńcom, modlimy się za Was. Niech Bóg Wam wynagrodzi.”

Pakistan: uniewinnienie chrześcijańskich pielęgniarek oskarżonych o bluźnierstwo

Wyrok sądu stanowi „pozytywny i rzadki” precedens, ponieważ lokalne sądy w Pakistanie często niechętnie uniewinniają osoby oskarżone o bluźnierstwo z powodu silnej presji społecznej.

Sąd w Pakistanie uniewinnił dwie chrześcijańskie pielęgniarki od zarzutów bluźnierstwa w przełomowym wyroku, który kończy ich ponad czteroipółletnią gehennę. Narodowa (Katolicka) Komisja ds. Sprawiedliwości i Pokoju (NCJP) broniła Mariam Lal oraz Newosh Arooj przy wsparciu organizacji Pomoc Kościołowi w Potrzebie (ACN).

W kwietniu 2021 roku Mariam, wówczas 52-letnia, oraz 19-letnia Newosh zostały oskarżone przez starszego lekarza w Szpitalu Cywilnym w Faisalabadzie. Zarzut dotyczył „zbezczeszczenia” naklejki z islamskim napisem umieszczonej na szafce. Gdy informacja o zarzutach się rozeszła, pielęgniarki o mało nie padły ofiarą linczu ze strony rozwścieczonego tłumu. Następnie prokuratura postawiła im zarzuty bluźnierstwa na podstawie artykułu 295-B pakistańskiego kodeksu karnego. Przepis ten przewiduje karę dożywotniego więzienia za znieważenie tekstu Koranu. Obie kobiety zostały aresztowane i spędziły pięć miesięcy w areszcie.

Z powodu realnych gróźb pod adresem ich życia Mariam i Newosh uzyskały zgodę na niestawianie się publicznie w sądzie w trosce o własne bezpieczeństwo. Przez cały czas trwania procesu ekstremiści zastraszali zarówno pielęgniarki, jak i ich prawników, a same kobiety nie mogły podjąć pracy.

Sąd w Faisalabadzie uniewinnia oskarżone pielęgniarki

Sprawa zakończyła się w listopadzie. Sędzia okręgowy uniewinnił obie kobiety, stwierdzając, że oskarżyciel nie przedstawił wystarczających dowodów na poparcie zarzutów. Termin na wniesienie apelacji już minął. NCJP w Faisalabadzie ze względu na wieloletnie zainteresowanie PKWP tą sprawą, udzieliła organizacji zgody na upublicznienie informacji o wyroku.

Delegacja PKWP spotkała się potajemnie z pielęgniarkami podczas wizyty w Pakistanie w 2023 roku.

Wyrok ten stanowi znaczące odejście od powszechnej praktyki. Zazwyczaj sprawy o bluźnierstwo są przekazywane do sądów wyższej instancji. Dzieje się tak z powodu presji, jakiej wymiar sprawiedliwości doświadcza ze strony środowisk ekstremistycznych.

Dyrektor NCJP w Faisalabadzie, ksiądz Khalid Rashid Ali, powiedział w rozmowie z PKWP:

Ta sprawa jest nowym i ważnym precedensem, ponieważ to sąd pierwszej instancji sam oddalił zarzuty na podstawie analizy dowodów. W Pakistanie sądy niższe często boją się uniewinniać w sprawach o bluźnierstwo ze względu na presję społeczną i zagrożenie bezpieczeństwa, dlatego przerzucają odpowiedzialność na sądy wyższe.

Niezależna i odważna decyzja sądu okręgowego w tej sprawie jest pozytywnym i rzadkim odstępstwem od dotychczasowej praktyki sądowej – dodał.

Ks. Rashid Ali podkreślił również ogromne cierpienie, jakie sprawa przyniosła obu kobietom:

Ich rodziny są pełne ulgi i wdzięczności za uniewinnienie, ale wciąż żyją w napięciu. Nasza walka trwa nadal, o bezpieczną przyszłość, rehabilitację i godną reintegrację pielęgniarek. Sprawiedliwość nie kończy się na uniewinnieniu, zostaje spełniona dopiero wtedy, gdy można odbudować życie z godnością.

Kapłan wyraził szczególne uznanie dla biskupa Indriasa Rehmata z Faisalabadu, który aktywnie wspierał sprawę pielęgniarek, oraz dla adwokatów Sanaullaha Baiga i Shahida Anwara, którzy jak zaznaczył „stawiali czoła poważnym groźbom ze strony ekstremistów sprzeciwiających się obronie oskarżonych”.

Na zakończenie ks. Rashid Ali podziękował organizacji Pomoc Kościołowi w Potrzebie:

Jestem głęboko wdzięczny PKWP za to, że potraktowała tę sprawę nie tylko jako problem prawny, lecz jako kwestię ludzkiej godności, sumienia i wiary. Ich modlitwy, wsparcie finansowe i międzynarodowa solidarność nie tylko umocniły te dwie kobiety, ale przypomniały nam, że Kościół i wspólnota międzynarodowa nie pozostają obojętne w obliczu cierpienia.

Nigeria – konspekty katechez

Zachęcamy do pobrania konspektów katechez od szkoły podstawowej po szkoły średnie. Tysiące kilometrów, dzielą nas od dzieci, które tak samo chcą się bawić, czy chodzić do szkoły, a nie często mają możliwość. Poznaj ich rzeczywistość.

Nigeria jest dziś jednym z najniebezpieczniejszych miejsc na świecie dla chrześcijan. Od 2023 roku zginęło tam ponad 7 tysięcy osób tylko dlatego, że chciały żyć swoją wiarą. Codzienność wielu z nich naznaczona jest lękiem, a wyznawanie Chrystusa nierzadko kosztuje życie. To dramat, który rozgrywa się tu i teraz w XXI wieku. Ci, którzy są prześladowani, bardzo często nie mają głosu. Są uciszani, zapomniani, pozostawieni w cieniu. Dlatego chcemy mówić o nich i o ich historiach. Bo w każdej z nich kryje się drugi człowiek – jego życie, ból, strach, ale także nadzieja.

Zaledwie dwa miesiące temu, w nocy z 20 na 21 listopada, doszło do masowego porwania ponad 250 osób z katolickiej szkoły St. Mary’s w Papiri w Nigerii. Po ponad dwóch tygodniach niewoli uwolniono 99 dzieci, jednak 154 osoby wciąż pozostają w rękach porywaczy.

Nie jest to powód do świętowania. Prawdziwym sukcesem byłby świat, w którym do takich tragedii w ogóle by nie dochodziło, a dziś będzie nim dopiero pełne uwolnienie wszystkich uprowadzonych. Mimo to powrót niemal stu dzieci do swoich rodzin jest znakiem nadziei. Wierzymy, że stało się to również dzięki solidarności ludzi na całym świecie: dzięki mówieniu o tych wydarzeniach, a przede wszystkim dzięki modlitwie.

Naszym celem jest przybliżenie młodym ludziom historii ich braci i sióstr w wierze, aby nieść im realną pomoc. Choć dzielą nas tysiące kilometrów, gdy wspólnie wołamy „Ojcze nasz”, wierzymy, że mamy jednego Ojca w niebie.

Zachęcamy do skorzystania z przygotowanych konspektów katechez, które zawierają metody aktywizujące, prezentację oraz materiały fotograficzne.

Katechezy do pobrania:

Katechezy zostały przygotowane we współpracy z Katedrą Katechetyki Wydziału Teologicznego UPJPII.